Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/9569 K.2018/7066

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suçtan zarar gören Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının temyiz talebi, katılma isteği niteliğinde kabul edilerek, CMK’nın 237/2. maddesi uyarınca Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının davaya katılmasına vekilinin katılan vekili olarak kabulüne karar verilerek, temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-TCK’nın 232. maddesi; yaralama, tehdit ve hakaret gibi Kanunun başka maddelerinde açıkça suç olarak düzenlenmiş eylemler dışında kalan ve failin aynı konutta birlikte yaşadığı kişilere karşı gerçekleştirdiği, çıplak gezdirme, aç bırakma, sürekli alay etme, korkutma vb. eylemleri kötü muamele suçu olarak düzenleyip yaptırıma bağlamakta olup, somut olayda, sanığın, çocuğu olan 6 yaşındaki mağduru sopa ile basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikteki yaralama eyleminin, TCK'nın 86/2, 3-a,b,e maddelerinde düzenlenen “kasten yaralama” suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, CMK'nun 234. ve 239. maddeleri gereğince, mağdur için baro tarafından görevlendirilen zorunlu vekil ücretinin sanıktan yargılama gideri olarak tahsiline karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,