Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2017/1123 K.2019/4611

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK'nın 226/3. maddesinin ilk cümlesinde, müstehcen görüntü, yazı veya sözleri içeren ürünlerin üretiminde çocukları, temsili çocuk görüntülerini veya çocuk gibi görünen kişileri kullanan kişilerin cezalandırılacağı düzenlenmiş, aynı Kanun maddesinin ikinci cümlesinde de, bu ürünleri ülkeye sokan, çoğaltan, satışa arz eden, satan, nakleden, depolayan, ihraç eden, bulunduran ya da başkalarının kullanımına sunan kişilerin mahkum olacakları belirtilmiştir. Görüleceği üzere Kanun koyucu, “üretim” fiillerini ayrı, “ülkeye sokma, çoğaltma, satışa arz etme, satma, nakletme, depolama, ihraç etme, bulundurma ya da başkalarının kullanımına sunma” eylemlerini ayrı düzenleyip farklı yaptırımlara tabi tutmuştur.

Bu açıklamalar ışığında; iddianameye konu olaya ilişkin sanığın aşamalardaki savunmalarında olayı ikrar etmesi ve İstanbul Adli Tıp Kurumu Başkanlığı, Fizik İhtisas Dairesi Ses ve Görüntü İnceleme şubesinin 05/03/2014 tarihli raporu dikkate alındığında, sanığın müstehcenlik suçunu işlediği anlaşıldığından, bu suçtan mahkumiyeti yerine hatalı gerekçe ile beraatına karar verilmesi,