Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2017/1150 K.2018/10160

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak,

1- Sanığın, bir adli olay nedeniyle kendisine müdahale eden polis memurlarının görevlerini engellemek amacıyla tehdit etmesi eyleminin bir bütün halinde TCK'nın 265/1, 43 maddelerinde düzenlenen suçu oluşturduğu, olay yerinde bulunmayan ve ifa etmekte olduğu bir görevi bulunmayan Cumhuriyet Savcısına yönelik tehdit içeren sözlerinin ayrıca tehdit suçunu oluşturacağı gözetilmeden, TCK'nın 265/2. maddesinin uygulanması,

2- Sanık hakkında aynı olay ve zamanda meydana gelen hakaret suçundan adli para cezası tercih edilmesine karşın, aynı gerekçelerle görevliye hakaret suçundan kurulan hükümde hapis cezası tercih edilerek çelişkiye yol açılması,

3-Görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümde, TCK’nın 62/1 maddesi uyarınca indirim yapılırken hesap hatası neticesinde, sonuç cezanın 1 yıl 13 ay yerine 2 yıl 1 ay olarak fazla belirlenmesi,

4- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hüküm, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmiş olması,