Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2017/1895 K.2019/4507

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Avukatlık Kanunu'nun 26. maddesinde; “Stajyerler, avukat yanında staja başladıktan sonra, avukatın yazılı muvafakati ile ve onun gözetimi ve sorumluluğu altında, Sulh Hukuk Mahkemeleri, Sulh Ceza Mahkemeleri ile icra tetkik merciilerinde avukatın takip ettiği dava ve işlerle ilgili olarak duruşmalara girebilir ve icra müdürlüklerindeki işleri yürütebilir” hükmü yer almaktadır.

Somut olayda, Antalya Barosu'nun 10/04/2013 tarihli yazısından katılan stajyer avukat Muhammet Hüsnü Sert’in dava konusu suç tarihi itibariyle avukat yanında staj aşamasında olup olmadığının anlaşılamaması karşısında, öncelikle suç tarihinde avukatlık stajının hangi aşamasında olduğunun tespiti, avukat yanında staj aşamasında olduğunun anlaşılması halinde yanında staj yaptığı avukatın olay tarihinde stajyer avukat olan katılanı hacze katılmaya yetkili kıldığına dair belgenin olup olmadığı ve buna göre katılanın kamu görevlisi sayılıp sayılmadığı hususunun araştırılıp, sonucuna göre TCK'nın 125/3-a ve TCK'nın 265/2. maddesinin uygulanma imkanı olup olmadığı tartışılmadan, eksik kovuşturma sonucu, TCK'nın 125/3-a ve 106/1-1. cümle maddeleri uyarınca yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de,

Sanığın aşamalardaki savunmalarında icra borçlusunun kardeşlerinin sahibi olduğu şirket olduğu, haciz için gidilen adresi ortak kullandıkları ve odasının ayrı olduğu, buna rağmen şahsına ait bilgisayarının ve yazıcısının haczedildiğine dair savunması karşısında, haczin usul ve yasaya uygun olup olmadığı araştırılarak,

olayın çıkış nedeni ve gelişmesi üzerinde durulup, tehdit suçu yönünden TCK’nın 29., hakaret suçu yönünden ise anılan Kanun'un 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerekirken "sanığın hacze itirazlarını şikayet yada istihkak iddiası ile yasal mercilere taşıyabilecek durumda olduğu yine sanığın beyanın aksine tanık beyanlarına bu şekilde bir durumun yansımadığı yine ortaya çıktığı sanık tarafından ileri sürülen etki ve tepki arasındaki orantı göz önüne alındığında" şeklinde yerinde olmayan gerekçeyle haksız tahrik hükmünün uygulanmaması,