Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2017/2929 K.2019/5950

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü. Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın, “kaçak göçmenlerin kullandığı tıra kendisinden habersiz bir biçimde bindiklerini” söyleyerek atılı suçlamayı reddetmesi, tır dorsesindeki halatın koparıldıktan sonra çelik tel ve yapıştırıcı kullanılarak yeniden birleştirilmiş olması ve kaçak göçmenlerin, “Aksaray’dan, kaçakçıların temin ettikleri araca binerek otoban kenarındaki birkaç park yerine girdik, buralarda güvenlik olduğu için bu parklarda durmadık, yarım saat dolaştıktan sonra uygun bir park yerine girdik, bir tırın yanında durduk, kaçakçılar tırın brandasını açıp kısa bir sürede bizi tıra bindirdiler, bizden sessiz olmamızı istediler, tır şoförünü görmedik,

ona ücrette ödemedik” biçimindeki anlatımları karşısında, sanığın göçmen kaçakçılığı suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve cezalandırmaya yeterli delillerin nelerden ibaret olduğu açıklanmadan CMK'nın 230/1-b maddesine aykırı olarak mahkûmiyet kararı verilmesi,