Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2017/2941 K.2019/5640

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Sanığın, katılana yönelik aynı suç işleme kararı kapsamında ve kısa zaman aralığı içinde gerçekleştirmiş olduğu hakaret ve tehdit eylemlerinin, bir bütün halinde tek fiil kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

2) Sanığın aşamalarda alınan beyanında abisi olan katılanın diğer ağabeylerini arayarak küfür ettiğini konuyu öğrenmek için kullanımında olan numaradan katılanı aradığını, katılanın ise telefonda kendisine hakaret edip konuşmasına fırsat vermeden telefonu yüzüne kapattığı, bu duruma sinirlenmesi üzerine iddianamede belirtilen mesajları çektiğini beyan ettiği, katılanın ise sanık tarafından yapılan aramaların hiç birine cevap vermediğini beyan etmesi karşısında, TİB kayıtları getirilip incelenerek şartları oluşması halinde sanığın tehdit eyleminde TCK'nın 29, hakaret eyleminde ise TCK’nın 129. maddeleri gereğince haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

3) Hakaret ve basit tehdit suçlarının hapis veya adli para cezası şeklinde seçenekli yaptırım içermesi karşısında, sanık hakkında hangi hukuksal gerekçelerle hapis cezalarının tercih edildiğinin Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde hükmün gerekçesinde açıklanmaması,