Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2017/3405 K.2019/11210

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Gıyapta hakaretin cezalandırılabilmesi için fiilin en az üç kişiyle ihtilat edilerek işlenmesinin gerekmesi, dava konusu olayda, suça konu sözleri duyanların sadece tanıklar ... ve ... olması, mağdur ...’ın ise olayı diğer tanıklardan duyup öğrendiğini beyan etmesi karşısında, dosya kapsamına göre olay yerinde kendisine ceza kesilen ... ile gerektiğinde tutanak mümzileri yeniden dinlenildikten sonra, tüm deliller birlikte değerlendirilip, hangi anlatıma hangi nedenle üstünlük tanındığı ve sonucuna göre ihtilat şartının ne şekilde oluştuğu açıklanmadan, yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Kabule göre de;

Müştekinin araç içerisinde, sanığın arkadaşına yönelik ceza işlemini yaptığı sırada sanığın kendisine itiraz mahiyetinde sözler söylediğini, sanığı uzaklaştırdığını, daha sonra tanık polis memurlarından sanığın kendisine yönelik tehdit içerikli sözler söylediğini duyduğunu ifade etmesi karşısında, sanığın cezanın yazılmasına engel olmak amacıyla hareket etmediği, yapılan işleme duyduğu kızgınlıkla tehdit içerikli sözler söylediği anlaşılan olayda; sanığın hangi görevin yapılmasına yönelik olarak tehdit eylemini gerçekleştirdiği, gerekçeleriyle karar yerinde denetime imkan verecek şekilde gösterilmeden ve eyleminin TCK'nın 106/1. maddesinde yer alan suçu oluşturup oluşturmayacağı tartışılmadan, görevi yaptırmamak için direnme suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,