Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2017/4299 K.2019/9011

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın olay günü haciz işlemini engellemek için icra memuru olan mağdur ...’ı eliyle ittirme ve katılan avukat katibi olan ...’e yönelik “seni döverim” şeklinde tehdit niteliğindeki eylemlerinin tamamı bir bütün halinde görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturduğu ve sanık hakkında TCK’nın 265/1 ve 43/2-1 maddelerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında dosya kapsamı ile örtüşmeyen TCK’nın 267/1. maddesinden hüküm kurulması,

2- Hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmünde ise, temel ceza üzerinden TCK’nın 43. maddesi uyarınca artırım, 62. maddesi uyarınca ise indirim yapılırken hesap hatası neticesinde, sonuç cezanın 7.600 TL yerine 7080 TL olarak eksik belirlenmesi,

3- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesi'nin, 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararıyla, iptal edilmiş olması nedeniyle, uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,