KÜNYE
18. Ceza Dairesi 2017/4467 E., 2019/9688 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Mayıs 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hakaret, yaralama
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
286 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kamu görevlileri veya sivil vatandaşa yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref, ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.
Olay günü sanıklar ... ve ...’ın katılana söylediği anlaşılan ''siz kim oluyorsunuz lan, sizin bize tokat atmaya hakkınız yok'' şeklinde sözlerin, muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, rahatsız edici, kaba ve nezaket dışı hitap tarzı niteliğinde olduğu, dolayısıyla hakaret suçunun unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilmeden, sanıkların beraatı yerine mahkûmiyetlerine karar verilmesi,
2- Sanık ...’ün tuvalet ihtiyacının giderilmesi sonrası tekrar adliye nezarethanesine götürüldüğü sırada katılana tekme attığının anlaşılması karşısında, eylemin görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yaralama suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,
3- Kabule göre de, sanıklar ... ve ... hakkında tekerrüre esas alınan önceki mahkumiyetlerinin suç tarihinden sonra kesinleşmiş olması dolayısıyla tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,
Yargıtay 18. Ceza Dairesi, E. 2017/4467, K. 2019/9688, 27 Mayıs 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama