Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2017/5990 K.2018/5598

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süreleri ve kararların niteliği ile suç tarihine göre yapılan incelemede dosya görüşüldü:

Temyiz isteklerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Her ne kadar 6763 sayılı yasa ile değişiklik sonrası mala zarar verme suçu uzlaştırma kapsamına girmişse de, bu suçun TCK’nın 116/4, 119/1-c maddelerinde düzenlenen ve uzlaştırma kapsamında olmayan konut dokunulmazlığını ihlal etme suçu ile birlikte işlenmesinden dolayı CMK’nın 253/3. maddesi uyarınca her iki suçun da uzlaştırma kapsamında olmaması karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıklar ... ve ...’a ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede gösterilmeyen TCK'nın 116/4. maddesinin uygulanması suretiyle CMK'nın 226/2. maddesine aykırı davranılması,

2-Sanıkların, evin kapısını itmek suretiyle açıp eve girdiklerini ve evde cam kırmadıklarını savunması, soruşturma aşamasında müştekiye ait aynı evde evvele dayalı hırsızlık olayından bahsedilmesi, sanıkların eve kapıdan girmeleri halinde kırıldıkları belirtilen oturma odası ve yatak odasına ait camların her ikisinin birlikte kırılmasının hayatın olağan akışına da aykırı olacağı karşısında, müştekiye ait evde evvele dayalı hırsızlık olayı olup olmadığına ilişkin araştırma yapılıp varsa dosyalar getirilip incelenerek müştekiye ait evdeki cam kırıklarının suç tarihinden önce olup olmadığının araştırılması ile sonucuna göre sanıkların mala zarar verme suçlarından hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerekirken eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile hükümler kurulması,

3-TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,

4-TCK'nın 53/1-c maddesindeki hak yoksunluklarından, kendi alt soyu yönünden koşullu salıverme tarihine, kendi alt soyu dışındakiler bakımından ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,