Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2017/6225 K.2019/3196

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir;

Ancak;

1- Tehdit suçundan kurulan beraat hükmünün O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmediği, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 2013/10807 esas, 2014/9324 karar sayılı ve 26/03/2014 tarihli ilamında yaralama, mala zarar verme ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin bozulmasına karar verildiği anlaşıldığından, tehdit suçundan verilen beraat kararının temyiz edilmeden kesinleştiği gözetilmeden, kesinleşen tehdit suçundan yeniden hüküm kurulması,

2- Sanık hakkında yaralama, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kamu davası açıldığı, her ne kadar sanığın yaralama ve konut dokunulmazlığının ihlali eylemi uzlaşma kapsamında olup, soruşturma aşamasında taraflara uzlaşma teklifi yapılmış ise de, bu tarihte sanığa isnat edilen TCK'nın 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun uzlaşma kapsamında olmaması ve CMK’nın 253/3. fıkrasının ikinci cümlesi dikkate alındığında soruşturma aşamasında yapılan uzlaşma teklifinin geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında,

hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik CMK’nın 253/1. madde hükmü uyarınca TCK’nın 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması nedeniyle somut olayda 5271 sayılı CMK’nın 253/3. madde ve fıkrasının ikinci cümlesinin uygulanma imkanının ortadan kalktığı,

bu nedenle de sanık hakkında atılı suçlara ilişkin 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,