Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2017/6497 K.2018/5979

Göçmen kaçakçılığı suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 79/1-b, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis ve 5.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Dikili Asliye Ceza Mahkemesinin 09/12/2014 tarihli ve 2013/299 esas, 2014/600 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02/10/2017 gün ve 55224 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında: “Sanığın 29/02/2008 tarihli göçmen kaçakçılığı şeklinde kabul edilen eyleminden dolayı, Ayvalık 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/10/2012 tarihli ve 2010/317 esas, 2012/347 sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun’un 79/1-b, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 2.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği gözetilmeden, aynı sanık hakkında aynı eylem nedeniyle açılan ikinci davanın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/7. maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

5271 sayılı CMK'nın 223. maddesinin 7. fıkrasında "Aynı fiil nedeniyle aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa, davanın reddine karar verilir" hükmü yer almaktadır.

Mükerrer davadan bahsedilebilmesi için, sanık hakkında açılan her bir davanın tarafları, suç tarihleri ve olayının aynı olması gerekmektedir.

Bu bilgiler ışığında sanık hakkında mükerrer açıldığı iddia edilen kamu davaları incelendiğinde;

Ayvalık Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 24/09/2010 tarih ve 2010/968 esas sayılı iddianamesiyle sanık ... hakkında, 21 yabancı göçmeni yasadışı yollardan Yunanistan'ın Midilli adasına götürmesi nedeniyle göçmen kaçakçılığı suçunu işlediğinden bahisle kamu davası açıldığı, dosya incelendiğinde suç tarihinin 29/02/2008 olduğunun anlaşıldığı, yapılan yargılama sonucunda Ayvalık 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 23.10.2012 tarih ve 2010/317 E., 2012/347 K. sayılı kararı ile TCK'nın 79/1-b 62, 52/2 maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 2000 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği, kararın temyiz edilmeksizin kesinleştiği,

Yine aynı sanık hakkında, Dikili Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 18/07/2013 tarih ve 2013/562 esas sayılı iddianamesiyle, 21 yabancı göçmeni yasadışı yollardan Yunanistan'ın Midilli adasına götürmesi nedeniyle göçmen kaçakçılığı suçunu işlediğinden bahisle kamu davası açıldığı, iddianamede suç tarihinin 29/02/2008 olarak gösterildiği, yapılan yargılama sonucunda Dikili Asliye Ceza Mahkemesi'nin 09/12/2014 tarih ve 2013/299 E., 2014/600 K. sayılı kararı ile sanığın, TCK'nın 79/1-b 62, 52/2 maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis ve 5000 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği, bu kararın temyiz incelemesinden geçerek kesinleştiği görülmüştür.

Her iki dosya incelendiğinde, sanığın Ayvalık sahilinden göçmenleri alarak Midilli adasına geçtiği, 29/02/2008 tarihinde Midilli Adası deniz sahasında yakalanması üzerine Midilli Sorgu Hakimliği arafından aynı tarihte tutuklandığı, Adalet Bakanlığı'nın ihbarı üzerine Ayvalık Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından soruşturma başlatıldığı, sanığın sınırdışı edilmesi üzerine verdiği ifade üzerine de Dikili Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından aynı fiil nedeniyle soruşturma başlatılmıştır.

Dolayısıyla aynı sanığın göçmen kaçakçılığı eylemine yönelik aynı eyleminden dolayı verilen iki ayrı hükmün bulunduğu anlaşılmıştır. Bu suretle Dikili Asliye Ceza Mahkemesi'nin 09/12/2014 tarih ve 2013/299 E., 2014/600 K. sayılı kararı ile cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında aynı eylemden dolayı açılan davanın 5271 sayılı CMK'nın 223.maddesinin 7. fıkrası uyarınca reddine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- Göçmen kaçakçılığı suçundan sanık ... hakkında, Dikili Asliye Ceza Mahkemesi'nin 09/12/2014 tarihli ve 2013/299 E, 2014/600 K. sayılı kararının, CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA;