Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2017/8302 K.2019/13810

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre ve dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- İncelemeye konu olaya ilişkin iddianame anlatımında, sanık ...’in araç sürücüsü olduğu, diğer sanık ...’in ise yolcu koltuğundan uzanarak el işaretiyle katılanlara hakaret ettiğinin iddia edildiği ve diğer sanık ... yönünden herhangi bir hakaret eyleminden bahsedilmediği, Yerel Mahkemece sanık ...’in hakaret suçundan beraatine, diğer sanık ...’in ise hakaret suçundan yazılı şekilde mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmakla, sanık ...’in soruşturma evresinde alınan ifadesinde, aracı kendisinin kullandığını söylemesi,

katılanların da soruşturma evresindeki beyanlarında araç içerisinde sağ tarafta (yolcu koltuğu) oturan araç içerisinden kendilerine doğru el hareketi yaparak hakaret eden ...’den şikayetçi olduklarını söylemeleri, bu aşamada diğer sanık ... hakkında hakaret eylemine ilişkin beyanlarının bulunmaması karşısında, atılı hakaret eyleminin hangi sanık tarafından gerçekleştirildiği konusunda soruşturma dosyasındaki belgelerle iddianame ve gerekçeli karar arasındaki mevcut çelişki, usulünce giderilmeden, somut olayda hangi sanık yönünden hakaret suçunun unsurlarının ne şekilde oluştuğu tartışılıp açıklanmadan,

katılanların aşamalardaki beyanları yöntemince tartışılıp değerlendirilmeden, yetersiz gerekçeyle sanık ...’in mahkumiyetine, diğer sanık ...’in ise beraatine karar verilmesi,