Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2018/1146 K.2019/13757

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- TCK'nın 232. maddesinde düzenlenen kötü muamele suçunun oluşması için mağdura yönelik fiillerin süreklilik arz etmesi ve kanunda düzenlenen fiillerden farklılaşması gerektiği, her türlü kötü muamelenin bu suçun oluşmasını olanaklı kılmayacağı, yarı aç veya susuz bırakma, uyku uyutmamak, zor koşullarda çalışmaya mecbur bırakmak gibi eylemlerin bu suça örnek olabileceği, gözönüne alınmalıdır.

Somut olayda; mağdurun soruşturma aşamasındaki beyanında sanığın eylemini sürekli tekrarladığını söylemesine rağmen kovuşturma evresinde ise sadece bir kez eve almadığını beyan etmesi karşısında, beyanlar arasındaki çelişki giderilip sonuca göre sanığın hukuki durumunun belirlenmsi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kabule göre de;

İddianamede talep edilmemesine rağmen sanığa ek savunma hakkı verilmeden TCK'nın 232/1. maddesi uygulanarak CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması,