Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2018/2483 K.2019/5447

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- 6545 sayılı Kanun'un 72. maddesiyle, CMK’nın 231/8. maddesinde yapılan değişikliğin suç tarihi itibariyle yürürlükte olmaması nedeniyle, CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına engel mahkumiyeti bulunmayan sanık hakkında CMK'nın 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun tartışmasız bırakılması,

2- Bozma kararı üzerine kurulan hükümde, TCK'da öngörülen sıra ve esaslara göre tüm uygulamalar yapıldıktan sonra belirlenen sonuç cezanın önceki hükümle belirlenen cezadan daha ağır olamayacağı dikkate alınmadan, CMUK'nın 326/son maddesine yanlış anlam verilerek, sanığın TCK’nın 226/3. maddesi uygulanmasından sonra "cezayı aleyhe değiştirme" yasağı uyarınca sonuç cezanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeyerek, TCK’nın 226/1. maddesi uyarınca yazılı şekilde hüküm kurulması,