Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2018/2895 K.2019/1307

Hakaret suçundan sanık ...’ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 125/1. maddesi gereğince 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Çanakkale 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 22/07/2010 tarihli ve 2009/735 esas, 2010/516 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip,

hükümlü tarafından yapılan 02/12/2016 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 34. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde yapılan değişiklik doğrultusunda uzlaştırma hükümlerinden yararlanma talebinin reddine ilişkin Çanakkale 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 26/12/2016 tarihli ve 2009/14 esas, 2010/13 sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın reddine dair Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 09/01/2017 tarihli ve 2017/37 değişik iş sayılı kararının,

Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 15/03/2018 gün ve 21187 sayılı istem yazısıyla Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.

İstem yazısında; “Her ne kadar soruşturma aşamasında sanığa ve müştekiye uzlaştırma teklifi yapılmış ise de, söz konusu teklifin yapıldığı tarihte sanığın üzerine atılı hakaret suçunun uzlaştırma kapsamında olmayan tehdit suçu ile birlikte işlenmiş olması nedeniyle uzlaştırma kapsamında bulunmadığı ve usulüne uygun uzlaşma formu düzenlenmediği anlaşılmakla, bu uzlaştırma teklifinin hukuken geçerli olmadığı değerlendirilerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı bulunan 5237 sayılı Kanun’un 125/1. maddesinde düzenlenen hakaret suçu ile birlikte işlenmiş olan tehdit suçundan sanığın beraat ettiği, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinin 02/12/2016 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile tehdit suçunun da uzlaşma kapsamına alındığı,

sanık ve katılana soruşturma aşamasında 5271 sayılı Kanun’un 253. maddesindeki esas ve usullere göre uzlaşma teklifi yapılmadan kamu davasının açıldığı cihetle, mahkemece hükmün infazının durdurularak 5271 sayılı Kanun’un 253. maddesindeki esas ve usullere göre uzlaştırma işlemlerinin yerine getirilmesi için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi gerektiği gözetilmeksizin, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

Çanakkale 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 22/07/2010 tarih, 2009/735 E., 2010/516 K. sayılı kararıyla sanık ...'ın TCK'nın 125/1. maddesi gereğince 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği, kararın sanığın temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesi tarafından 03/06/2014 tarihinde onanarak kesinleştiği,

Sanık hakkında inceleme konusu dosyada, 17/09/2009 tarihinde TCK'nın 125/1 ve 106/1. maddesinin birinci maddesinde düzenlenen tehdit suçlarının birlikte işlendiğinden bahisle 07/12/2009 tarihinde iddianame düzenlendiği, 22/07/2010 tarihinde tehdit suçundan beraat kararı verildiği, hakaret suçundan ise mahkumiyet kararı verildiği, tehdit suçundan beraat kararı verildiği için somut olayda CMK’nın 253/3. maddesinin ikinci cümlesinin uygulanma imkanının ortadan kalktığı ve hakaret suçundan uzlaştırma işlemleri yerine getirilmesi gerekirken yapılmayıp mahkumiyet kararı verilerek Yargıtay tarafından da onanarak kesinleştiği görülmüştür. Bu karara karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı'nın 308. maddesi gereğince itiraz yetkisi bulunmaktadır.

Sanık bu şekilde kesinleşen karara karşı 6763 sayılı Kanun ile değişiklik yapılan uzlaştırma hükümlerinden yararlanmak için talepte bulunmuştur. Bu talebin Çanakkale 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 26/12/2016 tarih, 2009/ 14 E., 2010/13 K. sayılı ek kararıyla reddedildiği, itiraz üzerine de Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 09/01/2017 tarih, 2017/37 değişik iş sayılı kararıyla reddedilmiştir.

İtiraz merciin bu kararına karşı tehdit suçundan beraat kararı verilmesi nedeniyle hakaret suçundan uzlaştırma işlemleri yapılması gerektiğinden bahisle kanun yararına bozma talebinde bulunulmuş olup, ancak itiraz merciin kararın da bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

İnceleme konusu somut olayda 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önce de hakaret suçunun uzlaştırmaya tabi olduğu ancak uzlaştırma işlemleri yapılmadan karar verilip temyiz incelemesi yapılarak kesinleştiği görülmüştür.

Bu itibarla, temyiz incelemesi sonucu kesinleşen Çanakkale 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 22/07/2010 tarih, 2009/735 E., 2010/516 K. sayılı kararının hatalı olduğu ve 6763 sayılı Kanun ile değişiklik yapılan uzlaştırma hükümlerinden yararlanma koşulları oluşmadığından bahisle bu talebin reddine ve ret kararına yapılan itirazın reddi kararında da isabetsizlik bulunmamaktadır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;