Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2018/3852 K.2019/1751

Kamu görevlisine hakaret ve basit tehdit suçlarından sanık ...'ın mahkumiyetine dair Alanya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/09/2016 tarihli ve 2015/630 esas, 2016/696 sayılı kararının infazı sırasında, 02/12/2016 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 34. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde yapılan değişiklik neticesinde, infaza konu ilamdaki suçların uzlaştırma kapsamına alındığından bahisle hükümlünün hukuki durumunun yeniden değerlendirilerek,

infazın durdurulup durdurulmayacağına dair bir karar verilmesi yönündeki infaz savcılığı tarafından yapılan talebin kabulü ile infazın durdurulmasına ilişkin anılan Mahkemenin 11/01/2017 tarihli ek kararını müteakip, bu kez uzlaşma bürosunun uzlaşmanın sağlandığı yönündeki raporu doğrultusunda hükümlü hakkında verilen cezaların uzlaşma nedeni ile düşmesine dair anılan Mahkemenin 29/03/2017 tarihli ek kararını kapsayan dosya incelendi.

İstem yazısında: “Her ne kadar Alanya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/03/2017 tarihli ek kararından önce, 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinin (b) bendine eklenen 3. alt bendi ile 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış ise de, sanığın tehdit suçunu uzlaşma kapsamına girmeyen kamu görevlisine hakaret suçuyla birlikte işlemesi nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 253/3. maddesinde “Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun,

bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” hükmü uyarınca, uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, uzlaşma nedeniyle düşme kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

I- Olay

Şüpheli hakkında Alanya Cumhuriyet Başsavcılığınca müştekinin şikayeti üzerine hakaret ve tehdit ithamı ile yürütülen soruşturma sonucunda TCK'nın 125/1,3-a, 106/1-1. cümle, 53, 58. maddelerinin uygulanması istemli düzenlenen iddianamenin Alanya 2. Asliye Ceza Mahkemesine sunulduğu, iddianamenin kabulü kararı ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda sanığın kamu görevlisine hakaret ve tehdit suçlarından mahkumiyetine dair hüküm kurulup bu hükme vaki istinaf talebi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesinin 1. Ceza Dairesince istinaf isteminin esastan reddedildiği,

infaz aşamasında hükümden sonra yürürlüğe giren 6763 sayılı yasa gereği uyarlama talep edildiği, mahkemenin talebi kabul ederek dosyayı uzlaştırma bürosuna gönderdiği, yapılan uzlaştırma işlemi neticesince Alanya 2. Asliye Ceza Mahkemesince 29/03/2017 tarihinde ek kararla tehdit suçundan düşme kararı verildiği, itiraz edilmeden kesinleşen bu karara yönelik kanun yararına bozma talebinde bulunulduğu anlaşılmıştır.

II- Hukuksal Değerlendirme

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253 ve devamı maddelerinde düzenlenen uzlaştırma müessesesinde 24/11/2016 tarihinde kabul edilen 6763 sayılı Yasa ile köklü değişiklikler yapılmıştır. 6763 sayılı Kanun 02/12/2016 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe girmiştir.

6763 sayılı Kanun ile değişiklik öncesi şikayete bağlı suçlar ile şikayete bağlı olup olmadığına bakılmaksızın kasten yaralama (üçüncü fıkra hariç olmak üzere TCK'nın 86.maddesi), taksirle yaralama (TCK'nın 89. maddesi), konut dokunulmazlığının ihlali (TCK'nın 116. maddesi), çocuğun kaçırılması ve alıkonulması (TCK'nın 234. maddesi), ticari sır, bankacılık sırrı veya müşteri sırrı niteliğindeki bilgi veya belgelerin açıklanması (TCK'nın 234. maddesi, dördüncü madde hariç) ve özel kanunlarda uzlaşmaya tabi olduğu belirtilen suçlar uzlaşmaya tabi suçlar idi.

Bu genel kuralın istisnası olarak da soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olsa da etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar, cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçlar uzlaşma kapsamında değildi. Ana kuralın bir diğer önemli istisnası da uzlaştırma kapsamına giren bir suçun uzlaşma kapsamına girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmesi durumu idi ki, bu durumda da uzlaşma hükümlerinin uygulanmayacağı yaptırım altına alınmıştı.

Ayrıca CMK'nın 254. maddesinde de; “Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, uzlaştırma işlemleri 253'üncü maddede belirtilen esas ve usule göre, mahkeme tarafından yapılır.” hükmü düzenlenmişti. Bu madde de 6763 sayılı yasa ile; “Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, kovuşturma dosyası, uzlaştırma işlemlerinin 253 üncü maddede belirtilen esas ve usûle göre yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilir.” şeklinde değiştirilmiştir.

Yukarıda yapılan açıklamalardan da anlaşılacağı üzere, sanık hakkında uzlaştırma kapsamında olmayan kamu görevlisine hakaret suçu ile 6763 sayılı yasa ile uzlaştırma kapsamına alınan tehdit (TCK'nın 106/1-1. cümle) suçunun birlikte işlenmiş olması dolayısı ile açıklaması yapılan uzlaştırma kurumunun istisnalarından olan “uzlaştırma kapsamına giren bir suçun uzlaşma kapsamına girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmesi durumunda uzlaştırma yoluna gidilemez” kuralı gereği gelişen durumda dahi uzlaştırma yoluna gidilemeyeceğinden sanığın itirazının mercii tarafından reddi yerine kabulüne karar verilmesinin kanuna aykırı olduğu ve kanun yararına bozma talebinin yerinde olduğu görülmüştür.