Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2018/431 K.2018/3664

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşme tarihi olan 03/10/2014 tarihinden itibaren denetim süresi içinde dava zamanaşımın durduğu, denetim süresi içinde yeni suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında Mahkemenin 2006/155 esas sayılı dosyasında 01.05.2007 tarihinde verilen ilk mahkumiyet kararlarının Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 14.11.2013 tarihli 2012/28118 esas, 2013/28409 karar sayılı ilamı ile bozulması sonrasında Mahkemenin 2014/49 esas numarasına kaydedilen dosyada 25.09.2014 tarihli karar ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verilmiş olup, verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 03.10.2014 tarihinde kesinleştiği, sanığın denetim süresinde 19.01.2017 tarihinde yeni suçun işlendiği ve bu suçtan mahkumiyetinin kesinleştiği,

19.01.2017 tarihinde tekrar işlemeye başlayan 8 yıllık olağan dava zamanaşımının, sanık hakkında kurulan ilk mahkumiyet karar tarihi olan 01.05.2007 tarihi ile temyiz incelemesine konu ikinci mahkumiyet karar tarihi olan 20.10.2017 tarihi arasında, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık olağan dava zamanaşımının gerçekleştiği ve bu süre içerisinde zamanaşımını kesen başka bir neden bulunmadığı,