Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2018/7227 K.2020/1044

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın suçlamaları kabul etmemesi, polislerce darp edildiğini, kolunun kırıldığını ifade etmesi, polis memurlarının bir kısmı hakkında Adana 15. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2014/253 esas sayılı dosyası üzerinden dava açıldığının anlaşılması karşısında, her iki dosyanın birleştirilerek, mümkün olmadığı takdirde belge örnekleri dosya içerisine alınarak, olayın çıkış nedeniyle gelişmesi üzerinde durulup, sonucuna göre sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçu yönünden TCK’nın 29, hakaret suçu yönünden ise anılan Kanunun 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2- Kabule göre de;

a) Sanığın görevi yaptırmamak için direnme eylemini birden fazla kişi ile gerçekleştirdiği kabul edilmesine karşın, TCK'nın 265/3. maddesinin uygulanmaması,

b) Hakaret suçunda TCK'nın 43. maddesi uyarınca artırım yapılması sırasında, hapis cezasının 1 yıl 5 ay 15 gün yerine 1 yıl 5 ay 20 gün olarak belirlenip sonuç cezanın da 1 yıl 2 ay 17 gün yerine 1 yıl 2 ay 21 gün olarak fazla belirlenmesi,