Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2018/7826 K.2020/1341

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- CMK’nın 231/11. maddesinde yer alan düzenlemeye göre, mahkemece kendisine herhangi bir yükümlülük yüklenmeyen ve denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen suça sürüklenen çocuk hakkında, önceki hükmün aynen açıklanması zorunluluğuna uyulmadan hüküm değiştirilerek CMK'nın 231/11. maddesine aykırı davranılması,

2- Kabule göre de;

a- Suça sürüklenen çocuğun birden fazla görevliye karşı bir suç işleme kararı kapsamında tek bir fiille direnmesine karşın, TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanmaması,

b- Daha önce hapis cezasından mahkûmiyetleri bulunmayan suça sürüklenen çocuk hakkındaki hapis cezasının TCK'nın 50/1. maddesindeki seçenek tedbirlerden birine çevrilmesinde zorunluluk olduğu gözetilmeyerek aynı Yasanın 50/3. maddesine aykırı davranılması,

c- İlk hükmün, sanık tarafından temyiz edilip Yargıtay 5. Ceza Dairesince bozulmasından sonra, "cezayı aleyhe değiştirme" yasağı gözetilmeden önceki hükümde sanık hakkında adli para cezasına hükmedilmesine karşın, bozma sonrası kurulan hükümde hapis cezasına hükmedilerek, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesine muhalefet edilmesi,

d- Suça suça sürüklenen çocuk hakkında hak yoksunluklarına hükmedilmek suretiyle TCK'nın 53/4. maddesine aykırı davranılması,