Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2019/23324 K.2020/8101

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, Dairemizin 2019/10351, 2019/17957, 2019/19752 ve 2019/23324 esas sırasında kayıtlı dosyaları arasında suçlar ve sanık yönünden fiili, hukuki bağlantı olduğundan birlikte ele alınarak yapılan incelemede,

A- Sanık hakkında devletin egemenlik alametlerini alenen aşağılama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebi üzerine yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen devletin egemenlik alametlerini alenen aşağılama eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın Kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık ...’in ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B- Sanık hakkındaki hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesine gelince; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Olay tarihinde Silifke M Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda hükümlü olarak bulunan sanığın Adalet Bakanı ...’a gönderilmek üzere 30/09/2014 ve 01/10/2014 tarihli iki dilekçe yazdığı, sanığın aynı tarihlerde yukarıda numaraları belirtilen dosyaların mağdurları ....’a yönelik hakaret içeren dilekçeleri de verdiğinin anlaşılması karşısında, sanığın hakaret eylemlerini, aynı olay ve zaman dilimi içerisinde, aynı suç işleme kararı kapsamında, mağdurları hedef alarak gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, dava dosyaları birleştirilerek, sanık hakkında TCK’nın 125/3-a maddesi uyarınca tek mahkumiyet hükmü kurulup, aynı Kanun'un 43/2. maddesi uyarınca cezasının artırılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

TCK’nın 125/3-a maddesi uyarınca belirlenen 1 yıl 8 ay hapis cezasında, aynı Kanunun 125/4. ve 43/1. maddeleri uyarınca yapılan artırım sırasındaki hesap hatası nedeniyle, sonuç cezanın 1 yıl 17 ay 5 gün yerine 1 yıl 19 ay 7 gün olarak fazla belirlenmesi,