Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2019/2336 K.2020/998

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1- TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken, anılan maddenin 1. fıkrasında yedi bent halinde sayılan hususlar, aynı Kanun'un 3/1. maddesindeki "Suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur." biçimindeki yasal düzenleme ile dosya kapsamı birlikte değerlendirilip, denetime olanak verecek şekilde ve somut gerekçeler de gösterilerek ilgili kanun maddesindeki cezanın alt ve üst sınırları arasında takdir hakkının kullanılması zorunluluğuna uyulmayarak, tehdit ve hakaret suçlarından adalet, hak ve nesafet kuralları ile “orantılılık” ilkesiyle bağdaşmayacak şekilde yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle cezaların üst sınıra yakın olarak belirlenmesi,

2- Sanık hakkında takibi şikayete bağlı olan TCK’nın 106/1. maddesinin 2. cümlesinde düzenlenen tehdit suçundan hüküm kurulduğu, mağdur ...’nin 03/06/2015 tarihli duruşmada şikayetçi olmadığını belirtmesi karşısında, sanığa şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorularak sonucuna göre mağdur ...’ye yönelik tehdit suçu yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

3- Hakaret suçundan TCK'nın 43. maddesi gereğince cezada artırım yapılırken, hesap hatası sonucu sonuç hapis cezasının eksik tayin edilmesi ve TCK’nın 61. maddesine aykırı olarak anılan Kanun'un 125/4. maddesi, TCK’nın 43. maddesinden sonra uygulanması,