Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2019/234 K.2020/1686

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanığın, ihbar üzerine olay yerine gelen polis memurlarına orada bulunan diğer kişileri göstererek "bu adamlar şüpheli, ne yaptıklarını bulun lan, şerefsizler, görevinizi adam gibi yapın, yoksa yıkarım sizi buraya" diyerek tehdit edip müşteki Hakan’a vurduğu, müştekileri yaralamaya çalıştığı iddia edilen olayda, sanığın müştekilerin hangi görevinin yapılmasını engellemek için cebir ve/veya tehdit kullandığı karar yerinde denetime imkân verecek şekilde gerekçeleriyle gösterilmeden ve eylemlerinin TCK’nın 106/1. maddesinde yer alan tehdit ve 86/2. maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçlarını oluşturup oluşturmadığı tartışılmadan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde görevi yaptırmamak için direnme suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Hakaret suçundan kurulan hükümde, TCK'nın 3. maddesinde açıklanan "suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" şeklindeki "orantılılık" ilkesine uyulmadan ve somut olayın özellikleri gözetilip değerlendirilmeden, TCK'nın 61. maddesindeki ölçütlerin soyut olarak yazılması suretiyle orantısız şekilde temel hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini,

3- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmiş olması,