Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2019/2772 K.2020/1786

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliğine ve suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın kıyıya beton malzeme dökerek oturma yeri yapmak biçiminde gerçekleşen eylemleri sonucu oluşan tahrifatın "...kıyının doğal yapısını bozacak bir etki meydana getirip getirmediği..." hususunda, alanında uzman Çevre Mühendisi, Jeoloji Mühendisi ve İnşaat mühendisinden oluşan bilirkişilerden teknik verilere dayanan gerekçeli rapor alınması ve buna göre sanığın üzerine yüklenen 3621 sayılı Yasa'nın 15/4. maddesinde yazılı suçun oluşup oluşmadığı yönünden hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, dosyada mevcut gerekçesiz ve denetime elverişsiz raporlara istinaden, yasal unsurları oluşmadığından bahisle "imar kirliliğine neden olmak” suçundan CMK 223/2-a gereği beraat kararı verilmesi,