Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2019/6994 K.2019/15144

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre ve dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 25/11/2014 tarih, 2013/213 esas, 2014/522 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere sanığın tek bir fiille birden fazla farklı suçun oluşmasına neden olması ihtimali bulunan hallerde ceza adaletini sağlamak ve doğru sonuca ulaşabilmek amacıyla her iki suçtan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinin birlikte yapılması gerekeceğinden, ceza miktarı itibarıyla kesin nitelikte olan taksirle yaralama suçundan kurulan hükmün de temyizi kabil olduğu kabul edilerek dosya görüşüldü;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Sanığın, kullandığı aracın çalıntı olması nedeniyle polis memurlarınca durdurulmak istendiği sırada dur ihtarına uymayarak, hızını yükseltip polis barikatını aşarak kaçtığı, aracın gittiği istikamette bulunan diğer ekibe haber verildiği bu defa da yol üzerinde bulunan müştekilerce yine dur ihtarında bulunulduğu sanığın yine aşırı hızla müştekilerin kurduğu barikata çarparak polis aracına vurduğu ardından bariyerlere çarpıp durabildiği ve aracın içindeki polis memuru Mehmet Akif’in basit tıbbi mudahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı olayda,

sanığın eyleminin TCK'nın 265/1.,4.,43. maddesinde düzenlenen zincirleme şekilde görevi yaptırmamak için direnme ve aynı Kanunun 179/2 maddesinde düzenlenen trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu oluşturduğu gözetilmeden görevi yaptırmamak için direnme suçundan beraat ve taksirle yaralama suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,