Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2019/853 K.2020/227

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Katılan ... hakkında olay tarihinde düzenlenen adli raporunun geçiçi hekim raporu olarak düzenlendiği her ne kadar mahkemece Diyarbakır Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nden kesin rapor istenmiş ise de, bu hastane tarafından düzenlenen 25/12/2014 tarihli raporda katılanda darp nedeniyle meydana gelen yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olup olmadığına ilişkin görüş bildirilmediğinin anlaşılması karşısında söz konusu eksiklik giderildikten sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Sanığın adli sicil kaydında yer alan üç aydan fazla hapis cezasına ilişkin ilamın suç tarihinden sonra kesinleşmiş olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 51/1-b maddesi gereğince "suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaat oluşup oluşmadığı" hususu değerlendirilmeden, “Sanığın adli sicil kaydı göz önüne alınarak” biçimindeki kanuni ve yeterli olmayan gerekçeyle hapis cezalarının ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,

3- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,