Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2019/8664 K.2020/2097

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak,

1- Sanığın, kendisine trafikten men edilen aracın ruhsat sahibine verilebileceğini söyleyen İlçe Emniyet Müdürlüğü idari büroda görevli olan polis memurunu tehdit ettiği olayda, eyleminin katılanın görevini engellemeye yönelik olmadığı, TCK’nın 106/1. maddesinin 1. cümlesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek görevi yaptırmamak için direnme suçundan hüküm kurulması,

2- Bir nolu bozma nedenine uyulması halinde ise, hükümden sonra 02/12/2016 tarihli 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik CMK’nın 253/1. madde hükmü uyarınca, sanığa atılı TCK’nın 106. maddenin 1. fıkrasının 1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması karşısında; anılan Kanunun 35. maddesiyle değişik CMK’nın 254. maddesi gereğince sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

3- Kabule göre de, sanık hakkında kısa süreli hapis cezasının, kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre bir değerlendirme yapılıp, sonucuna göre TCK'nın 50. maddesinde belirtilen seçenek yaptırımlara çevrilip çevrilemeyeceğine ilişkin karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, "sanığın mükerrir olması" şeklindeki gerekçeyle, anılan kanun maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,