Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2019/9079 K.2020/5270

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1- Sanığın atılı suçlamayı kabul etmemesi, müştekilerin aşamalardaki beyanlarında sanığın kendilerine karşı mukavemette bulunarak diğer şüphelileri darp etmeye çalıştıklarını, kendilerine yönelik yaralayıcı eylemlerinin bulunmadığını belirtmeleri karşısında; görevi yaptırmamak için direnme suçunda aranan cebir veya tehdit unsurlarının somut olayda ne şekilde gerçekleştiği delillere dayalı olarak tartışılıp gösterilmeden, CMK'nın 230/1-c maddesine aykırı olarak, yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Kabule göre de,

a) Sanığın eylemini hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen diğer sanıklar ile birlikte işlediği kabul edilmesine karşın, TCK’nın 265/3. maddesinin uygulanmaması,

b) 28/06/2014 tarih ve 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi uyarınca, adli para cezalarının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma kararı verilebilecek olması karşısında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde para cezasının ödenmemesi halinde kalan cezanın hapse çevrilmesine karar verilmesi,