Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2006/3280 K.2006/4394

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yerinde iki kez bilirkişi incelemesi yaptırılmış olup, bilirkişi kurullarınca dava konusu taşınmazın tarım arazisi kabulü ile bu niteliğine göre kamulaştırma bedelinin tespiti yöntem olarak doğrudur.

Ancak;

1-2942 sayılı Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik 15.maddesinin son fıkrası hükmü uyarınca bilirkişilerce yapılan değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği gün esas tutulur.

Somut olayda idarece belgelerin mahkemeye verildiği (davanın açıldığı) tarih itibariyle dava konusu taşınmazın değerinin tespitinde münavebeye alınan ürünlerin İl Tarım Müdürlüğünce belirlenen 2005 yılına ilişkin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg. başına ortalama toptan satış fiyatlarının esas alınması gerekirken; anılan yasa maddesine aykırı olarak 2004 yılı resmi verilerine göre hesaplama yapıp taşınmaza değer biçen ikinci bilirkişi kurulu raporunun hakkaniyete uygun olduğu gerekçesiyle bu rapora itibarla hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırıdır.

2-Kabule göre de; Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü, 5018 Sayılı Yasaya 5436 Sayılı Yasayla eklenen 1 sayılı cetvelin (40.) sırasında genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında gösterilmiş olup, bu yasal düzenleme 5436 Sayılı Yasanının 18. maddesinin (F) bendi uyarınca 1.1.2006 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır.

Bu durumda:

a-5018 Sayılı Yasanının 45. maddesinin birinci fıkrası uyarınca genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tapu sicilinde tescil olunacağı gözetilmeden dava konusu taşınmazın doğrudan davacı idare (DSİ) adına tesciline karar verilmesi,

b-Genel bütçe kapsamında kalan Devlet Su işleri Genel Müdürlüğünün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/j maddesi hükmü uyarınca bu yasaya bağlı (1) sayılı tarifedeki yargı harçlarından müstesna tutulduğu gözetilmeden davalı idareden karar harcının alınmış olması,

Doğru görülmemiştir.