Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2006/4248 K.2006/5889

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 36. maddesi uyarınca tapu iptali ve tescil istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davalılar vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davalı Vek.Av.... ile aleyhine temyiz olunan davacı Vek.Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tebligat Yasasının 4829 Sayılı Yasayla değişik 28.maddesi hükmü gereğince, adresi meçhul olan kişilere ilanen tebligat yapılabilir. Aynı madde hükmüne göre, tebliği çıkaran merci muhatabın adresini resmi veya hususi müessese ve dairelerden gerekli gördüklerine sorar ve zabıta vasıtasıyla tahkik ve tespit ettirir.

Tebligat Tüzüğünün 46.maddesi hükmüne göre muhatabın adresinin meçhul sayılması, Tüzüğün 13.maddesi mucibince yapılan soruşturmaya rağmen ikametgahının, meskeninin veya işyerinin de bulunamamasıyla gerçekleşir. Tüzüğün 46.maddesinde de tebliği çıkaran merciin yapabileceği adres araştırması yasanın 28.maddesine paralel biçimde düzenlenmiştir.

Tebligat Tüzüğünün 46.maddesinin göndermede bulunduğu 13.maddede ise, tebligatı çıkaran merci tarafından adres araştırmasının ne surette yapılacağı örnekleme yöntemi ile gösterilmiştir.

Kamulaştırma Yasasının 36.maddesi hükmüne dayalı olarak açılan davalarda verilecek kararlar mülkiyet hakkının devrini sağlayacağından yukarıda açıklanan mevzuat hükümlerinin titizlikle uygulanması gereklidir.

Bu hususlar ve Tüzüğün yukarıda sözü edilen 46.maddesinin son fıkrasındaki; ilanın, tebligatta başvurulacak son çare olduğu hükmü dikkate alınmadan gerçekleştirilen, dava dilekçesinin davalı tarafa ilan yoluyla tebliği işlemi geçerli değildir.

Geçerli olmayan bir tebligat işlemiyle yetinilerek yargılamaya devam edilmesi suretiyle davalı tarafın savunma hakkının kısıtlanmış olması doğru görülmemiştir.