Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2007/10190 K.2007/10899

Dava dilekçesinde, SSK bildirgelerinin geç verilmesi, İz-Su'ya ödenen gecikme cezaları, yetkisiz çekilen kredi ve kasadaki eksik paraların vd. toplamı olan 4.084 YTL.nin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve duruşma istemi miktar itibariyle reddedildikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davada, davalıların yönetici oldukları dönemde kasada para olduğu halde İz-Su'ya zamanında ödenmeyen su parası nedeniyle ödenen gecikme cezası (225.828.000 TL) yetki alınmadan bankadan çekilen kredi faizleri (347.034.833 TL) prim bildirgelerinin SSK.na gecikmeli verilmesi ve primlerin zamanında yatırılmaması nedeniyle ödenen (74.844.000 TL) ceza ve (8.168.882 TL) yıllık faizler, kömür tüketiminin olması gerekenden fazla gösterilmesi nedeniyle uğranılan zarar (2.190.594.000 TL) ile yönetimin devri sırasında kasada bulunmayan 307.586.679 TL vs. olmak üzere 4.084.072.614 TL.nin faizi ile birlikte yöneticilerden tahsili istenilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Hükme esas bilirkişi raporunda kaloriferin günde kaç saat ve yılda kaç ... yakıldığı, kaç saat süreyle sıcak su verildiği ve benzeri konularda dosyada yeter bilgi bulunmadığı, bu nedenle davalıların görev yaptığı dönemde ne kadar kömür yakılmış olabileceği konusunda kesin bir tespit yapılmasının mümkün olmadığı, dosyaya ibraz edilen 2001-2006 kalorifer mevsimine ilişkin belgelerle kıyaslandığında tüketilmesi gerekenden fazla kömür alımının yapıldığı bunun da parsel karşılığının 2.190.594.000 TL olabileceği açıklanmış olup mahkemece tahmine dayalı bu inceleme doğrultusunda bu istemin kabulüne karar verilmiştir.

Davalı yönetimin aldığı kömür miktarı ve düzenlenen faturaların sahteliği vs. konusunda herhangi bir kanıt da sunulmadığına göre bu konudaki davanın reddi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.