Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2007/8108 K.2007/9485

634 S. KAT MÜLKİYETİ KANUNU [ Madde 54 ]

"İçtihat Metni"

Dava dilekçesinde imar uygulaması sonucu oluşan taşınmazda ortaklığın giderilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan İbrahim tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bozmaya uyulmuş ise de, gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir.

Şöyle ki;

634 Sayılı Kat Mülkiyeti Yasasının 54. maddesine göre İmar Kanunu hükümleri uyarınca ortaklaştırılan taşınmaz mallar arasında kat mülkiyetine tabi taşınmazın bulunması halinde ortaklığın giderilmesi hususunda bütün malikler anlaşmaya varamadıkları takdirde her taşınmazın ortaklaştırmadan önceki geçer değerleri birinci fıkrada sözü geçen madde hükmüne göre ortaklığı gidermekle görevli Sulh Mahkemesince ayrı ayrı takdir edilerek bunlardan değeri en fazla olan taşınmazın malikine, öteki taşınmazların bu değerle satın almasını teklife karar verir ve bu teklif kabul edilip bedel ödenince ortaklık giderilmiş olur.

Somut olayda mahkemece 54. maddenin üçüncü fıkrası, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinden farklı düşünülerek yapılan tekliflerin kesinleşmesi gerektiği kanısına varılıp, ara kararı ile yapılması gereken işler nihai karar şekline dönüştürülüp 54. maddenin uygulanmasında Yasanın amacına aykırı bir durumun ortaya çıkmasına neden olunmuştur. Kat Mülkiyeti Yasasının 54. maddesinin üçüncü fıkrasının başında yer alan "Kesinleşen" kelimesi, ile ara kararla ilgiliye tanınan sürenin dolması başka bir anlatımla ara kararı gereklerinin yerine getirilmesi için verilen sürenin geçmesi amaçlandığından, bu durumun farklı değerlendirilmesinin yanılgıya neden olacağında kuşku yoktur.

Mahkemece hüküm altına alınan hususların ara kararı ile gerçekleştirilmesi yönünde davalı tarafa satın alma teklifinde bulunulup, verilen süre içerisinde bu teklifin kabul edilip edilmediği beklenip bunun sonucuna göre 54. maddenin üçüncü fıkrası uyarınca işlem yapılması gerekirken açıklanan nedenlerle ara kararının konusu olan hususta nihai karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.