Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2009/13296 K.2010/185

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Mahkemece bozmaya uyulmuş ise de, gereği tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki; Bilirkişi kurulunca bozma sonrası düzenlenen ek raporlarda somut emsal alınan 1054 ada 29 parselin dava konusu taşınmazla karşılaştırılması sonucunda; dava konusu taşınmazın emsalden %5 değerli olduğu kabul edilerek, değerlendirme yapılmış ve mahkemece de bu raporlara dayalı olarak hüküm kurulmuştur.

2942 Sayılı Yasanın ll.maddesinin (d) bendi gereğince emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmaz ile emsalin karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Bu itibarla dava konusu taşınmazın ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari m2 değerlerinin oranı ile bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişki giderilmelidir.

Dosyaya getirtilen kayıtlara göre; dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas asgari m2 değeri 1.181,00 TL., emsal alınan 29 parsel nolu taşınmazın asgari m2 değeri ise 2.625,00 TL.’dir.

Buna göre emsal taşınmaz dava konusu taşınmazdan çok daha değerli olduğu –dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede değerini sonradan önemli şekilde etkileyen olumlu bir gelişme de söz konusu olmadığı- halde dava konusu taşınmaz emsalden daha değerli kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde yeterli, inandırıcı ve somut gerekçelere de dayandırılmayan rapora dayanılarak hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.