Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2009/4275 K.2009/5802

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderinden kaynaklanan 13.575.180.000 TL (13.575,18TL)alacağın ödeme tarihlerinden itibaren faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalılardan ...'ın, Eğitim Fakültesinde araştırma görevlisi iken yüksek lisans yapmak üzere 2547 sayılı Yasanın 35. maddesi uyarınca kadrosunun geçici olarak Çukurova Üniversitesine tahsis edildiğini ancak,

yabancı dil sınavında başarısız olması üzerine kaydının 30.10.2001 tarihinde silindiğini ve kadrosunun tekrar davacı üniversiteye iade edildiğini ve daha sonra bu üniversite tarafından ilişiğinin kesildiğini ileri sürerek davalıya ödenen 6.787.590.000 TL maaşın iki katı olan 13.575.180.000 TL'nin diğer davalı kefillerin kefalet limitiyle sınırlı kalmak üzere sarf tarihinden itibaren işlemiş faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiş;

mahkemece yurtiçi maaşının iadesi istenemeyeceğinden davanın reddine dair verilen kararın Dairece bozulması üzerine bu kez 5535 Sayılı Yasanın 2. maddesi ile 2547 Sayılı Yüksek Öğretim Yasasına eklenen geçici 53. maddesi gereğince davanın konusu kalmadığından reddine karar verilmiştir.

Dava tarihinden sonra yürürlüğe giren Bazı Kamu Alacaklarının Tahsil ve Terkinine İlişkin 5535 Sayılı Yasanın 2. maddesi gereğince Yükseköğretim Yasasına eklenen geçici 53. maddesinde “üniversiteye veya başka bir kamu kurumuna dönmek istemeyenlerden mecburi hizmet karşılığı olarak, hizmetleri karşılığında aldıkları yurt içi maaşlar talep edilemez. Bu maaşlar haricinde eğitimleri için yapılan diğer ödemeler talep edilir” denilmektedir. Dava konusu olayda davalıların vermiş oldukları taahhütname gereğince taahhüt kapsamında kalan harcamalardan sorumlu olduklarından kuşku yoktur. Ancak olay, dava açılmasından sonra yürürlüğe giren “5535 Sayılı Bazı Kamu Alacaklarının Tahsil ve Terkinine İlişkin Yasa” kapsamında kaldığından, konusuz kalan dava hakkında karar

verilmesine yer olmadığına hükmedilip, mahkeme masrafları ve vekalet ücretinin ise davanın açılmasına sebebiyet veren davalılar üzerinde bırakılmasına karar vermek gerekirken, yerinde olmayan gerekçeler ile davanın reddine karar verilmesi ve masrafların taraflar üzerinde bırakılması ve davacı lehine vekalet ücretine de hükmedilmemiş olması doğru görülmemiştir.