KÜNYE
(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi 2009/8899 E., 2010/3234 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Mart 2010
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
290 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Dava dilekçesinde, çatıda kurulu bulunan güneş enerjisi sistemlerinin kaldırılması, çatının bakımı hakkında alınan ancak uygulanmayan kat malikleri kurulu kararının uygulanmasına karar verilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.
YARGITAY KARARI
Temyiz dilekçesinin davacılardan ...'ye tebliğini gösteren dosya içinde bulunan tebligat parçasında sadece mahalle muhtarının mührü vardır. Tebliğin kime yapıldığı, tebliğ yapanın adı ve soyadı ve tebliğin nerede yapıldığı hususları yazılmadığı gibi, Tebligat Yasasının 21.maddesine ilişkin verilen matbu şerhte hiç bir bilgi bulunmamaktadır. Bu nedenle yapılan tebliğ işlemi Tebligat Yasasının 23.maddesine, 21.maddesi ve Tüzüğün 28.maddesi hükümlerine uygun değildir.
Tebligat Yasasının 21. ve Tüzüğün 28’inci maddesi hükmü uyarınca yapılacak tebliğlerde, muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiçbiri gösterilen adreste bulunmazsa, tebliğ memurunun adreste bulunmama sebebini, anılan Tüzük maddesinde gösterilen bilmesi muhtemel kişilerden soruşturup beyanlarını tebliğ tutanağına yazıp altını imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde de bu durumu yazarak imzalaması gerekir.
Bu soruşturmada, muhatap ve onun yerine tebliğ yapılabilecek kimseler, o adreste bulundukları halde tebliğin yapılacağı sırada orada mevcut olmadıklarının saptanması durumunda, Tüzüğün 30 uncu maddesine göre tebliğ memuru, tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti veya meclis azasından birine veyahut zabıta amir veya memuruna imza karşılığında teslim edip, usulünce düzenlenen ihbarnameyi, gösterilen adresteki kapıya yapıştıracak ve durumu muhatabına duyurmasını mümkünse en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da ismini ve imzasını alarak bildirecektir.
Yargıtay 18. Hukuk Dairesi, E. 2009/8899, K. 2010/3234, 4 Mart 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama