Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2012/11930 K.2012/14787

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında, iklim koşulları, arazinin topoğrafik yapısı ve bölgesindeki konumu (büyük yerleşim yerlerine uzaklığı vb) gözönünde tutulduğunda, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerle benzer nitelikte olan, ülkemizin değişik yörelerindeki (değeri önemli şekilde etkileyen kanıtlanmış, farklı ve özel bir faktör bulunması hali hariç) sulu tarım arazilerinin değerlendirilmesinde kapitalizasyon faiz oranı %5, kuru tarım arazilerinde ise %6 olarak alınmaktadır.

Dava konusu taşınmazın içerisinde herhangi bir su kaynağı bulunmadığı, hükme dayanak yapılan bilirkişi raporunda çiftçilerin kendi imkanlarıyla tanker ile su taşıyarak bitkileri suladığı yönündeki görüşü uyarınca sulu tarım arazisi olarak benimsenerek sulu ürün değerlerine göre hesaplama yapılması ve %6 oranında kapitalizasyon faiz oranının esas alınması gerekirken, %5 oranına göre yüksek kamulaştırma bedeli tespit edilmek suretiyle hüküm kurulması doğru görülmemiştir.