KÜNYE
(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi 2012/12513 E., 2013/3910 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Mart 2013
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
265 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Dava dilekçesinde, vakıf senedinde yapılan değişikliklerin tescili istenilmiştir. Mahkemece davada görevsizlik kararı verilmiş, hüküm ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.
YARGITAY KARARI
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Davacı vekili dava dilekçesinde, vakıf senedinde yapılan değişikliklerin tescilini istemiş, mahkemece yapılan yargılama sonunda davada görevsizlik kararı verilmiştir.
Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun görev konusunu düzenleyen 2. maddesine göre, dava konusunun değer ve miktarına bakılmaksızın malvarlığı haklarına ilişkin davalarla şahıs varlığına ilişkin davalarda görevli mahkemenin aksine bir düzenleme bulunmadıkça asliye hukuk mahkemesi olacağı aynı Yasanın 381. ve 382. maddelerinde ise çekişmesiz yargı işleri ilgililer arasında uyuşmazlık olmayan ve ilgililerin ileri sürülebileceği herhangi bir hakkın bulunmadığı hâller ile hakimin re'sen harekete geçtiği durumlar olarak tanımlanmış olup çekişmesiz yargı işlerinin neler olduğu açıkça belirtilmiştir.
Vakıf hukukundan kaynaklanan uyuşmazlıkların niteliği ve mevzuat gereği ...'nün her zaman ilgili sıfatına sahip olarak uyuşmazlık çıkartabileceği gözetildiğinde vakıf davalarının çekişmesiz yargı işi olduğundan söz edilemez.
Somut olayda, davacı Türk Medeni Yasası’nın 112 vd. maddeleri gereğince vakıf senedinde yapılan değişikliklerin tescilini istediği, bu uyuşmazlıkla ilgili ...'nün görüş bildirme, temyiz etme gibi haklarının bulunduğu gözetildiğinde asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğu, bu nedenle mahkemece tarafların göstereceği tüm deliller toplanarak oluşacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiştir.
Yargıtay 18. Hukuk Dairesi, E. 2012/12513, K. 2013/3910, 14 Mart 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama