KÜNYE
(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi 2012/1837 E., 2012/2587 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Mart 2012
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
269 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Dava dilekçesinde, ortak yerlere el atmanın önlenmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
YARGITAY KARARI
Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak;
1-Davaya konu site etrafındaki çevre demirlerinin onarılması ve yükseltilmesi için 30.05.2007 günlü kat malikleri kurulu toplantısına katılarak olumlu oy kullandıkları anlaşılan ... ve ...’nın, demir parmaklıkların ve çit kaldırılmasını istemelerinin, Türk Medeni Kanununun 2. maddesinde ifadesini bulan iyiniyet kuralları ile bağdaşmadığı, bu nedenle adı geçen kat malikleri tarafından açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiğinin dikkate alınmaması,
2-Kat Mülkiyeti Yasasının 19. maddesinin ikinci fıkrası gereğince kat maliklerinden biri bütün kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızası olmadıkça anataşınmazın ortak yerlerinde inşaat, onarım ve tesis yaptıramaz.
Kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızasının bulunması halinde dahi yapılacak tesis ve değişikliğin imar mevzuatına aykırı olmaması, yazılı rızası bulunmayan kat malikinin bağımsız bölümünü kullanmasını engelleyecek ve rahatsız edecek nitelikte bulunmaması gerekir.
Somut olayda, vaziyet planında yer almayan çevre demirlerinin ve çitlerin yapılması konusunda kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızasının olup olmadığı ve davacının bağımsız bölümlerini kullanmasını engelleyici ve rahatsızlık verici nitelik taşıyıp taşımadığı araştırılmak suretiyle oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yargıtay 18. Hukuk Dairesi, E. 2012/1837, K. 2012/2587, 13 Mart 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama