Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2012/284 K.2012/1027

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

2942 sayılı Yasanın 11. maddesinin (d) bendi gereğince emlak vergi değerlerinin dava konusu taşınmaz ile emsalin karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Bu bakımdan, dava konusu taşınmazın ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin oranı ile bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı olduğunda, bu farklılık ve çelişki giderilmelidir.

Dosyadaki kayıtlara göre, 2010 yılında dava konusu 1800 ada 4 parsel sayılı taşınmazın emlak vergisine esas asgari m² değeri 55 TL, emsal alınan 1416 ada 7 parselin asgari m² değeri ise 140 TL.dir.

Buna göre, emsal taşınmazın dava konusu taşınmazdan daha değerli olduğu dikkate alınıp en fazla eşdeğer kabul edilerek değerlendirme yapılabileceği düşünülmeden, emsal taşınmazın dava konusu taşınmaza nazaran dezavantajlı olduğu kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde yeterli, inandırıcı ve somut gerekçelere de dayandırılmayan rapor esas alınmak suretiyle hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.