KÜNYE
(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi 2012/5180 E., 2012/7406 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Haziran 2012
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
268 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Dava dilekçesinde, projeye aykırılıkların giderilmesi ve eski hale getirme istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
YARGITAY KARARI
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Davacılar vekili dava dilekçesinde; davacılara ait bağımsız bölümün ön ve yan cephelerinin otopark olarak kullanılmasının önlenmesi ve projeye aykırılıkların giderilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kat Mülkiyeti Yasasının 19. maddesinin ikinci fıkrası gereğince kat maliklerinden biri bütün kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızası olmadıkça anataşınmazın ortak yerlerinde inşaat, onarım ve tesis yaptıramaz.
Kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızasının bulunması halinde yapılacak tesis ve değişikliğin imar mevzuatına aykırı olmaması veya yazılı rızası bulunmayan kat malikinin bağımsız bölümünü kullanmasını engelleyecek ve Kat Mülkiyeti Yasasının 18. maddesi gereğince kat malikini rahatsız edici nitelikte bulunmaması gerekir.
Somut olayda, otopark yapılan dava konusu yerin (ön ve yan cephe) anataşınmazın bahçesi olduğu ve geri çevirme kararı üzerine getirtilen karar defterinin incelenmesinden ise 6 bağımsız bölüm bulunan anataşınmazdaki 5 kat malikinin olumlu oylarıyla 19.11.2009 günlü kat malikleri kurulunda apartmanın ön ve yan cephesinin otopark olarak kullanılmasının kararlaştırıldığı anlaşılmaktadır.
Mahkemece, bahçe niteliğindeki bölümün otopark olarak kullanılmasının davacının bağımsız bölümünü kullanmasını engelleyici ve rahatsızlık verici nitelik taşıyıp taşımadığı araştırılmak suretiyle oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiği düşünülmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
Yargıtay 18. Hukuk Dairesi, E. 2012/5180, K. 2012/7406, 18 Haziran 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama