KÜNYE
(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi 2012/6407 E., 2012/9328 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Eylül 2012
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
285 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Dava dilekçesinde, anataşınmaz kat malikleri kurulunun 13.01.2008 günlü kararının iptali ile asansör yapımı için her bir davalıya düşen payın ödenmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.
YARGITAY KARARI
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;
Anataşınmazın korunması, onarımı ve bakımının, bu bağlamda yapının eski haline getirilmesinin Kat Mülkiyeti Yasasının 35. maddesinin (d) bendi uyarınca yöneticinin görevleri arasında olduğu, yöneticinin bu işi kat maliklerinden toplayacağı avansla yapacağı dikkate alınarak, mahkemece bilirkişinin saptadığı onarım maliyetinin kat maliklerinden avans niteliğinde olarak, Yasanın 20/b maddesi uyarınca arsa payları oranında toplanması, yapım masraflarının daha fazla olması durumunda kalan kısmın da kat maliklerinden alınması suretiyle onarımı yapması hususunda öncelikle yöneticiyi görevlendirmesi,
yöneticinin yerine getirmemesi halinde davacının yetkili kılınması gerektiğinin düşünülmemiş olması doğru değil ise de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, mahkeme kararının hüküm fıkrasının 2/b bendinin sonundaki "1.105,26 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsil edilerek apartman yönetimine ödenmesine" ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine gelmek üzere “bilirkişi raporunda asansörün yaptırılması için tahmini olarak belirlenen avans niteliğindeki 21.000 TL’nin Kat Mülkiyeti Kanununun 20/b maddesine göre arsa payları oranında davacı da dahil tüm kat maliklerinden toplanması,
Yargıtay 18. Hukuk Dairesi, E. 2012/6407, K. 2012/9328, 13 Eylül 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama