Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2013/11983 K.2013/15331

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı hakkında aidat ve ortak gider borcu nedeniyle başlatılan icra takibine itirazın iptali ve %40 tazminat istemiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalının maliki olduğu 4 bağımsız bölüme ait 2008-2009 dönemi yakıt gideri olan 6.400,00 TL ile 760 TL aidat borcunun tahsili amacıyla Tokat 1.İcra Müdürlüğü'nün 2010/4134 Esas sayılı takip dosyası ile takip başlatıldığını, davalının itirazı ile takibin durduğunu belirterek,

davalının itirazının iptalini ve %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiş, mahkemece davalının dosya içerisinde mevcut tapu kaydına ve tedavülleri ile protokole göre yakıt ve aidat borcu çıkartılan dönemde davacı sitede bulunan B blok 7, C blok 6 ve dosyaya sunulan “protokol” başlıklı belge gereğince D blok 4 nolu bağımsız bölümlerin ortak giderlerinden Kat Mülkiyeti Kanunu'na göre sorumlu olduğu, dolayısıyla söz konusu bağımsız bölümler için ödenmesi gereken yakıt ve aidat giderleri yönünden itirazında haksız olduğu,

A blok 8 nolu bağımsız bölümün ise tapu kayıtları ve tedavüllerine göre borca ilişkin dönemde davalıya ait olmadığı gerekçesi ile dava kısmen kabul edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 20.maddesi gereğince kat malikleri aidatlar ve ortak giderlere katılmakla yükümlü olup, yine aynı Kanunun 22. maddesine göre kat malikinin, 20. madde uyarınca payına düşecek gider ve avans borcundan ve gecikme tazminatından, bağımsız bölümlerin birinde kira akdine, oturma hakkına veya başka bir sebebe dayanarak devamlı bir şekilde faydalananlar da müştereken ve müteselsilen sorumludurlar.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden, davalının D blok 4 nolu bağımsız bölümü 09.03.2009 tarihinde sattığı anlaşılmaktadır. Bu durumda davalı aidat ve ortak giderlerden satış tarihine kadar sorumlu olup bu tarihten sonra sorumluluk bağımsız bölümlerin yeni maliklerine ait olacaktır. 4 nolu bağımsız bölüme ait olduğu ifade edilen “protokol” başlıklı metnin hükümleri yalnızca metni imzalayanlar arasındaki ilişki yönünden uygulama olanağına sahiptir. Dolayısıyla davalının bu metne dayanılarak, 09.03.2009 tarihinde sattığı anlaşılan 4 nolu bağımsız bölüme ilişkin, satıştan sonraki dönemi de kapsar şekilde aidat ve ortak gider borcundan sorumlu tutulması doğru görülmemiştir.