Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2013/13330 K.2014/2564

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflara birlikte davalı taraftan istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın tamamı 4000 m² olup, bunun 2088 m²'sine davalı idare tarafından fiilen yol yapılmak suretiyle el atılmış, geriye 1258,44 m²'si kalmıştır. Artan kısmın kullanım amacı, geometrik şekli, yüzölçümü ve tarımsal bütünlüğü dikkate alındığında en çok % 25 oranında değer kaybı olacağı dikkate alınmadan % 70 oranında değer kaybı üzerinden değerlendirme yapılması,

2-11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun değiştirilen Geçici 6. maddesinin 7 ve 13. fıkralarında getirilen “Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir.” ve “…. bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır.” düzenlemeleri karşısında, davacılar lehine maktu vekalet ücreti takdir edilmesi ile maktu karar ve ilam harcı alınması gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Karar başlığında birleşen dava ile ilgili bilgilerin ve birleşen davanın davacısı F.. A..'ın isminin yazılmamış olması,

Doğru görülmemiştir.