Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2013/1472 K.2013/3002

Asıl ve birleşen dava dilekçesinde, kamulaştırma bedelinin artırılması ile faiz ve masrafların davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davacılar vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü: A-Birleşen 2001/291 esas sayılı dosya yönünden; Hükmü temyiz eden davacıların hisselerine göre temyize konu miktar 1.090 TL sını geçmemektedir. HUMK nun 5219 Sayılı Yasa ile değişik 427. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca miktar veya değeri 1.090 TL yı geçmeyen kararlar kesin olduğundan miktar yönünden temyiz dilekçesinin REDDİNE, B-Asıl dava yönünden;

1-2942 sayılı Yasanın 11. maddesinin (d) bendi uyarınca, emlak vergi değerlerinin dava konusu taşınmaz ile emsalin karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerektiğinden, dava konusu taşınmazın ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin oranı ile bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı olduğunda, bu farklılık ve çelişki giderilmelidir.

Dosyadaki kayıtlara göre, 2001 yılında dava konusu 913 parsel sayılı taşınmazın emlak vergisine esas asgari m² değeri 350,64 TL, 914 parsel sayılı taşınmazın 146,76 TL, emsal alınan 940 ada 3 parselin ise 1,00 TL dir.

Buna göre, dava konusu taşınmazların emsal taşınmazdan daha değerli olduğu dikkate alınıp en fazla eşdeğer kabul edilerek değerlendirme yapılabileceği düşünülmeden, dava konusu taşınmazların emsal taşınmazdan %65 değersiz kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde yeterli, inandırıcı ve somut gerekçelere de dayandırılmayan bilirkişi raporu esas alınarak kamulaştırma bedelinin tespiti,

2-Geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen belediye başkanlığı yazısına göre, dava konusu taşınmazlar ile emsal taşınmazın kadastro parselleri oldukları anlaşıldığından dava konusu taşınmazlarla emsal taşınmazın karşılaştırılması sonucu bulunan değerinden herhangi bir indirim yapılması gerekmediği halde %40 düzenleme ortaklık payı indirim yapan rapora göre karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir