KÜNYE
18. Hukuk Dairesi 2013/15875 E., 2014/464 K.·Kamulaştırmasız El Atma Nedenine Dayalı Taşınmaz Bedelinin Tahsili Uzlaşma
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Ocak 2014
Karar Metni
302 kelime·2 dk okuma
KAMULAŞTIRMA KANUNU (2942) Geçici Madde 6
BAZI KANUNLAR İLE 375 SAYILI KANUN HÜKMÜNDE KARARNAMEDE DEĞİŞİKLİK YAPILMASI HAKKINDA KANUN (6487) Madde 21
"İçtihat Metni"Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden; dava konusu taşınmaza asfalt dökülmek ve mıcırlı yol yapılmak suretiyle davalı belediye tarafından kısmen el atıldığı, imar planında dava konusu taşınmazın yol, konut ve park alanında kaldığı anlaşılmaktadır.
Buna göre, yapılan işlerin davalı belediye başkanlığının sorumluluğunda olduğu ve proje bütünlüğü de dikkate alındığında, dava konusu taşınmaza kısmen el atılmış olması karşısında, fiilen el atılan kısımlarla yol ve park alanında kalan bölümlere el atma nedeniyle tazminata hükmedilmesi gerekirken, idare mahkemesinin görevli olması sebebiyle yargı yolu yokluğu nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmesi ve bundan ayrı mahkeme kararının gerekçesinde uzlaşmanın dava şartı olması nedeniyle de davanın reddi gerektiği belirtilmiş ise de.
11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile değiştirilen 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun Geçici 6. maddesinin 10. fıkrasında, vuku bulduğu tarih itibari ile maddenin kapsamında olan kamulaştırmasız el atmadan dolayı bu maddenin yürürlüğe girmesinden önce tazmin talebiyle dava açmış olanlar, bu madde hükümlerine göre uzlaşma yoluna gitmeyi isteyip istemediklerini bu maddenin yürürlüğe girmesinden itibaren üç ay içinde idareye ve mahkemeye verecekleri dilekçeler ile bildirecekleri, bu madde hükümlerinin karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanacağı hükme bağlandığından,
mahkemece uyuşmazlığın esası hakkında karar verilmesi yerine davanın usulden reddi doğru görülmemiştir.
Yargıtay 18. Hukuk Dairesi, E. 2013/15875, K. 2014/464, 16 Ocak 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama