KÜNYE
(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi 2013/636 E., 2013/3085 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Mart 2013
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
274 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
YARGITAY KARARI
1-Davalılar vekilinin temyizi yönünden;
Gerekçeli karar davalılar vekiline 30.10.2012 gününde tebliğ edilmiş ve temyiz dilekçesi 10.12.2012 gününde verilmiş harcı da bu tarihte alınmıştır.
Bu durumda HUMK.nun 432. maddesi hükmünde öngörülen 15 günlük temyiz süresi geçmiş bulunduğundan 01.06.1990 gün ve 1989/3 Esas 1990/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca temyiz isteminin REDDİNE,
2-Davacı vekilinin temyizi yönünden;
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak;
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 26. maddesine göre (HUMK'nun 74.md.); Hakim tarafların talep sonuçlarıyla bağlı olup, bu taleplerden fazlasına ya da başka bir şeye karar veremez.
Davacı vekili dava dilekçesinde, dava konusu parsel üzerindeki bina, bina eklentileri ve ağaçların kamulaştırma bedelinin tespitine karar verilmesini istemiş, dava konusu taşınmazın arsa (zemin) bedelinin tespitine ve tesciline ilişkin bir talebi olmamıştır. Bu durumda mahkemece dava konusu taşınmazın üzerindeki bina, bina eklentileri ve ağaçların kamulaştırma bedelinin tespiti ile yetinilmesi gerekirken, talebin aşılması suretiyle arsa (zemin) bedelinin tespitine ve taşınmazın 19,15 m²'lik kısmının davacı adına tesciline, 65,68 m²'lik kısmının yol olarak terkinine, 79,10 m²'lik kısmının davalılar üzerinde bırakılmasına hükmedilmesi doğru görülmemiştir.
Yargıtay 18. Hukuk Dairesi, E. 2013/636, K. 2013/3085, 5 Mart 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama