Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2013/7052 K.2013/8839

Dava dilekçesinde, el atmanın önlenmesi, kâl ve eski hale getirme istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı, davalı yönetimin kendisine ait iş yerlerinin önüne isabet eden ve projede boş, ortak alan olan yere ağaç dikmek, demir kafes yapmak, yeşil alan oluşturmak suretiyle el attığını belirterek; el atmanın önlenmesi, kâl ve eski hale getirilmesini istemiştir.

1-Kat Mülkiyeti Kanununun 19. maddesi uyarınca en son 08.04.2012 tarihli kararla yönetimce yapılan ve davaya konu edilen işler için bütün kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızası verilmiş ise de, 3194 sayılı İmar Kanununun 34/4. maddesinde “Zemin katlarda, dükkan yapılmasına müsaade edilen yapılarda, yaya kaldırımı ile aynı seviyedeki ön bahçeleri yayaya açık bulundurulacak, yayaların can emniyetini tehlikeye düşürecek duvar ve manialar yapılamaz” hükmü yer almaktadır. Mahkemece davalı yönetimin davaya konu edilen işlemlerinin açıklanan yasa hükmüne uygun olup olmadığının belirlenmesi ve yasaya aykırı olan kısımlar yönünden davanın kabulü, olmayan kısımlar yönünden ise davanın reddi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297/1-b maddesine aykırı olarak davalı vekilinin ismine karar başlığında yer verilmemesi,

Doğru görülmemiştir.