Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2013/8443 K.2013/10051

Dava dilekçesinde, 03.04.2011 tarihli kat malikleri kurulu kararının 11. maddesinin iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın davalı ... yönünden kabulüne diğer davalılar yönünden reddine karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde; 03.04.2011 tarihli kat malikleri kurulu toplantısında alınan kararların 11. maddesinin iptalini istemiş, mahkemece Kat Mülkiyeti Yasası 33. maddesinin süreye ilişkin hükmünün uygulanma olanağı olmadığı, toplantıda alınan kararın süreç içinde uygulanacağı ve sonuçlarının mağduriyete yol açacağı, ayrıca kat malikleri kurulu kararlarının iptaline ilişkin davaların, kat maliklerini temsilen yöneticiye husumet yöneltilmesi suretiyle açılabileceği gerekçesiyle davanın davalı ... yönünden kabulüne, diğer davalılar yönünden reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Kat Mülkiyeti Yasası'nın 33. maddesi gereğince, kat malikleri kurulu toplantısında alınan kararların iptalini, toplantıya katılmayan kat maliki ya da toplantıya katılıp olumsuz oy kullanan kat maliki karar tarihinden itibaren bir ay içinde isteyebilir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden; davacının 03.04.2011 tarihli kat malikleri kurulu toplantısına katıldığı, iptali istenen 11 numaralı karara karşı olumlu oy kullandığı, davanın 20.12.2011 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Buna göre iptali istenen 11 numaralı karara karşı davacı aykırı oy kullanmadığından ve 1 aylık süre geçtikten sonra dava açılmış olduğundan, kararın iptaline yönelik istemin davalı yönetici ... yönünden de reddine karar vermek gerekirken, yerinde olmayan gerekçelerle, davanın yönetici açısından kabulü ile 11 numaralı kararın iptali şeklinde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.