Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2014/11018 K.2014/17409

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

Kamulaştırma Yasası’nın 4650 Sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde taşınmaz malın kamulaştırma (dava) tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin belirleneceği öngörülmektedir.

Taşınmazın üzerinde verim çağında 21 yaşında 76 adet asma,31 yaşında 1 adet armut,16 yaşında 1 adet-11 yaşında 3 adet-3 yaşında 4 adet ceviz, 31 yaşında 2 adet-21 yaşında 7 adet- 4 yaşında 3 adet elma, 21 ve 3 yaşında 1er adet erik, 21 yaşında 6 adet incir, 11 yaşında 5 ve 4 yaşında 4 adet incir, 16 yaşında 8 adet nar, 11 yaşında 5 ve 4 yaşında 4 adet şeftali ağacı olmak üzere toplam 122 adet meyve ağacının bulunduğu anlaşılmıştır.

Buna göre taşınmazın tamamının kapama karışık meyve bahçesi yapılarak değerinin tespiti gerekirken, tarım arazisi yapılması ve meyve ağaçlarına da ayrı ayrı değer verilmesi suretiyle kamulaştırma bedelinin tespit edilmesi doğru görülmemiştir.