Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2014/1182 K.2014/4386

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı tarafından davacılara ait taşınmazlara el atılması nedeniyle el atmanın önlenmesine karar verilmesi talep etmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun değiştirilen Geçici 6. maddesinin 7. ve 13. fıkralarında "Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir" ve "Bu fıkra hükmü, bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır" hükmü getirildiğinden maktu harca hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru değil ise de bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

gerekçeli kararın hüküm fıkrasının üçüncü bendinde yer alan “Alınması gerekli 151,78 TL nispi karar ve ilam harcından peşin alınan 118,80 TL harcın mahsubu ile 32,98 TL harcın davalıdan tahsili ile hazineye irat kaydına” ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine "alınması gereken 24.30 TL maktu karar harcının peşin alınan harçtan mahsubu ile fazla yatırılan harcın istem halinde davacıya iadesine,